Ez ê ji dilê xwe rûpelekê vekim îro ji bo te

Havîn Acar

Havîn Acar

Şûnpêyên te bişopînim li ser bîranînên evîna xwe

Di nav rê û bajarên giyanê xwe de şemalekê vêxim

Ji hêviyan, ji stranên azadiyê

Dîmeneke ji dergehê lal

Di nav xewn û xeyalên xwezayî de

Diricifin destên min di paxila te de

Bi hesteke bilind dergehê evînê digirim

Di şevên birîndar de

Her wek ku bar bike hêvî ji bajaran

Xwe li ber lehiyên hizrên veşartî berdidim

Û tovê hesretê diweşînim di şevên gîyanê xwe de

Xewa şevê li min diherime serê vê biharê

Li bahozekê siwar dibim, bi tîrêjên çavên te

Berfa hestên xwe dihelînim

Li ber newala mirinê

Di nav desmala lêvên te yên şêrîn de dipêçim keniya xwe

Her weha difetisînim bê viyan

Dilê min qul dike kevirên sincirî

Di eniya nalîna birîndaran de

Dibe agir û disojîne kirasê bûkaniya min

Dem dibe payîza dereng

Hestên min ên zêrîn xatir dixwazin

Gunehên şevên xwe dişom di warê jibîrkirinê de

Di dîmenên xeyîdî de dipêçim hestên xwe

Di nav xapandina xwe de digevizin pêngavên westiyayî

Û hembêz dikim hebûn û nebûna te

Mîna stêrkên sêwî yên li asîman.


--------------------------------------------------------
Havîn Acar  - belcimhavin@hotmail.com
Weşandin:    2015-06-02   2,293 caran hat dîtin

    Vê nivîsê çap bike!
--------------------------------------------------------


----------------------------------------------------------------